Basis-GGZ

Versterking van de functie eerstelijns GGZ

Advies over de nieuwe basis

Geplaatst op | 19 augustus 2012 | geen reacties

Onderstaand advies beschrijft hoe het versterken van de functie eerstelijns GGZ volgens de NZa het meest zal bijdragen aan het oplossen van de knelpunten. Daarbij heeft de NZa drie uitgangspunten gehanteerd:
− Ruimte creëren voor samenwerking tussen zorgaanbieders door het inbouwen van flexibele elementen in de bekostiging.
− Zorgverzekeraars faciliteren om te sturen op rolverdeling, onder andere door te zorgen dat die rolverdeling inzichtelijk wordt voor verzekeraars.
− Zoveel mogelijk functioneel omschreven zorg, zodat voor alle partijen gelijke regels gelden.

Advies: verschillen met somatiek wegnemen
Tot 1 januari 2008 viel de curatieve GGZ onder de AWBZ. Doel van de overheveling naar de Zvw in 2008 was om de verschillen in aanpak tussen somatische en psychische aandoeningen zoveel mogelijk weg te nemen. Bij de totstandkoming van dit advies is de NZa gebleken dat er nog een aantal grotere en kleinere verschillen resteert tussen somatiek en GGZ, zowel zorginhoudelijk als in de randvoorwaarden (waaronder bekostiging). Die resterende verschillen vormen op zijn minst een belangrijk deel van de oorzaken achter de gesignaleerde knelpunten. Daarom adviseert de NZa deze resterende verschillen weg te nemen, zodat het proces dat is ingezet met de overheveling een nieuwe impuls krijgt. De NZa onderscheidt twee hoofdfuncties, die de NZa tezamen beschouwt als de functie ‘Basis GGZ’:

− GGZ-basiszorg: Triage/screening, probleemverkenning en diagnostiek vóór een eventuele verwijzing op grond van een GGZ-ziekte. Onder GGZ-basiszorg valt ook behandeling en geïndiceerde preventie bij psychische klachten zonder dat een stoornis is vastgesteld.
− Generalistische GGZ: De (aanvullende) diagnostiek en generalistische behandeling van cliënten met een lichte tot matig ernstige, nietcomplexe GGZ-ziekte. GGZ-basiszorg

Bron: http://www.nza.nl/104107/139830/465987/Advies_Basis_GGZ.pdf

Oorzaken van de knelpunten

Geplaatst op | 17 augustus 2012 | geen reacties

Binnen de somatiek kan de aanbieder van basiszorg (doorgaans de huisarts) specialistische diagnostiek aanvragen bij de tweede lijn zonder de patiënt te ‘verliezen’. In de regel krijgt de huisarts de uitslag van de diagnostiek en kan in samenspraak met de patiënt besluiten of doorverwijzing nodig is of niet. In de GGZ is het eerder regel dat de aanbieder (vaak eerstelijnspsycholoog of instelling in de tweede lijn) naar wie de cliënt voor diagnostiek wordt verwezen, ook ‘automatisch’ overgaat op behandeling, indien dit door die aanbieder noodzakelijk wordt gevonden. De poortwachter staat hierdoor buitenspel. Een andere oorzaak dat een aantal huisartsen cliënten bij een vermoeden van een psychische ziekte te snel doorverwijst naar een tweedelijns GGZ-aanbieder, is dat het tekort aan tijd, kennis, ervaring en/of affiniteit met GGZ onvoldoende wordt gecompenseerd door GGZondersteuning in of bij de praktijk. Veel praktijken schrikken er nog voor terug om een POH-GGZ in te huren of aan te nemen, onder andere vanwege het tijdelijke karakter dat nu nog aan de regeling verbonden is. Bovendien ervaren praktijken die wel een POH-GGZ hebben, een begrenzing door de huidige tarifering. Tot slot wordt kortdurende behandeling van psychische problematiek op dit moment op vier verschillende manieren bekostigd, afhankelijk van de declarerende aanbieder. Dit heeft onder andere tot gevolg dat voor vergelijkbare zorg sommige aanbieders tegen bekostigingsgrenzen aanlopen die andere aanbieders niet kennen, en dat door tariefverschillen de prikkels tussen aanbieders verschillen. De verschillende aanspraken en eigen bijdragen maken de regels voor verschillende groepen aanbieders nog ongelijker.

Bron: http://www.nza.nl/104107/139830/465987/Advies_Basis_GGZ.pdf 

  • RSS Extern nieuws

  • Over ons

    Basis-GGZ.nl is een website waarop de ontwikkelingen rondom de vernieuwende GGZ worden besproken door professionals in de branche. Daarbij zijn human resource management en outsourcing veel voorkomende invalshoeken.